Wilno 1611 na moskiewskie zwycięstwo

Uniwersytet Wileński, dziedziniec Skargi oraz kościół św. Janów, Aula Kolumnowa, gdzie wygłoszone zostało kazanie Piotra Skargi na cześć Króla Zygmunta III, 25. 07. 1611 roku na moskiewskie zwycięstwo i na przyjazd Króla I. M do Wilna. W latach 1574–1579 rektorem kolegium Jezuitów w Wilnie był Piotr Skarga, który rozpoczął starania o przekształcenie kolegium w Uniwersytet Wileński.

Wyprawa na Moskwę, mal. Mirosław Szeib

Husaria Polska, mal. Mirosław Szeib

Misja niedokończona w Kostromie

Ksenia Iwanowna Romanowa(Marta) matka Michaiła Fiodorowicza Romanowa ukrywała się w klasztorze Ipatiewskim w Kostromie wraz z Michaiłem podczas obecności Wojsk Polskich na Kremlu do 1613.

Klasztor Ipatiewski w Kostromie

W 1613 Sobor Ziemski, o szczególnie szerokiej reprezentacji społeczeństwa rosyjskiego w którym wzięli i tzw. czarni chłopi, wybrali nowego cara Michaiła Fiodora I Romanowa.

Sam Michał Fiodor Romanow w tym czasie ukrywał się wraz z matką w męskim klasztorze w Kostromie przed Polakami.
Po niego wyruszył ruski książę Wortynowski. Sam Michaił już raz odmówił bycia carem bojąc się Polaków, stąd sam książę musiał pofatygować się, by go do tego przekonać.

Równocześnie do klasztoru wyruszył specjalny oddział Wojska Polskiego na zlecenie Zygmunta III Wazy, by zlikwidować zagrożenie, czyli nowo wybranego Romanowa.

Polscy żołnierze spotkali na swej drodze już nie opodal klasztoru chłopa imieniem Iwan Susanin, który miał im wskazać drogę skrótem przez las do klasztoru, by dotarli szybciej z powierzoną misją.
Jednak Susanin zaprowadził żołnierzy Polskich w błotnisty las, miesiąca lutego 1613 w przeciwnym kierunku co klasztor pod wieś Isupowa, gdzie zabłądzili. Za to, że nie chciał ich wyprowadzić bezpiecznie został poddany torturom i zabity.

Międzyczasie Susanin wysłał z ostrzeżeniem swego syna Bogdana Sabinina do wsi Domnino do Michaiła Romanowa o poszukiwaniu go przez Wojska Polskie.
 Romanow uciekł i ukrył się do czasu, aż dotarł do Moskwy zostając carem i rozpoczynając linię Romanowów.
Plan Zygmunta III musiał zostać wstrzymany.

Sam Iwan Susanin i jego czyn został podnoszony w wielu dziełach przez dynastię Romanowów.
Do Kostromy przybyła caryca Katarzyna II w 1767, by rozpocząć tradycję wizyt carów rosyjskich ze względu na Susanina. Mikołaj I postawił mu pomnik, a

Michaił Glinka napisał operę na jego cześć
 ''Życie za cara''.
 Akt II.  Bal prestiżowy w Warszawie na Zamku Królewskim w Polsce . Na każdej stronie sceny ucztowania szlachta i panny. W tylnej części zespołu, w środku tańce. Wszystkie przewidywania szybkiego zwycięstwa nad Moskwą. Obserwowani przez śpiew taniec, Grand poloneza , energiczny szybki Krakowiak , gładki walc , temperament mazurka .  Przestają tańczyć, jest posłańcem. To zła wiadomość:  "Co jest król lub raczej, syn króla Władysława nie na Kremlu ". Grupa wyróżnia się z tłumu i idzie na środek sceny . Ruszają do Moskwy by zabrać Michaiła Romanowa . Wszyscy pewni powodzenia tego planu, a taniec wznowiony. Orkiestra gra i Chór śpiewa mazurka. http://rutube.ru/video/2f1c1db00de4a67ad5443ecac7af537e/#.UJhGDWfkJlc

Żołnierze Polscy i Iwan Susanin w lasach Isupowa
 mal. Fayustow M.

Kamień z napisem Iwan Susanin 1613 wzniesiony w 375-lecie wydarzeń Susanina z Polskimi żołnierzami, wioska Susaninskaya Dystrykt w Rosji lub Isupovskoe, na skraju bagna, liczą 2505 ha.

Pismo cara Michaiła I Fiodorowa Romanowa z 30 stycznia 1630 dla rodziny Iwana Susanina zwolnienia z podatków za czyn wyprowadzenia polskich żołnierzy w las, dla jego syna Bogdana Sobinina ze wsi Domnina.

Potwierdzenie carów Iwana i Piotra z września 1691 tych samych praw.

Rekonstrukcja w Krakowie 2012 Hołdu ruskiego

Rzeźba Zygmunta III Wazy w Krakowie, Wawel Kaplica Wazów

Kulminacyjnym punktem wydarzenia było odtworzenie sceny Hołdu ruskiego 1611 na wzór obrazu Jana Matejki. Elementami towarzyszącymi będą inscenizacje ukazujące epizody z wojny moskiewskiej. Całość została ujęta w formę pochodu, w którym przejdzie około stu członków różnych grup rekonstrukcyjnych z całej Polski. Przemarsz rozpoczął się na Rynku Głównym i był kontynuowany wzdłuż ulicy Grodzkiej do Bulwaru Czerwieńskiego. Na trasie pochodu zostały wyznaczone przystanki edukacyjne, w ramach których zostały przedstawione szczegóły kampanii wojennej roku 1610-1612 zakończonej osadzeniem polskiej załogi na Kremlu, planów politycznych unii personalnej polsko-moskiewskiej oraz szeroko pojętego tła historycznego tych lat. Wydarzenia przedstawione w sposób uproszczony, symboliczny, ale bardzo widowiskowy były opatrzone komentarzem historycznym utrzymanym w konwencji diariusza samego Stanisława Żółkiewskiego „Początek i progres wojny moskiewskiej”.
Organizowane przez Stowarzyszenie Studenci dla Rzeczypospolitej spotkanie 29 września 2012 było wyjątkowe na tle kalendarza imprez historycznych tak Krakowa, jak całej Polski.
Po raz pierwszy z takim rozmachem i w tak efektownej formie zostały przypomniane wydarzenia wojny polsko-rosyjskiej. Chcemy zwrócić uwagę społeczeństwa na to jedno z najważniejszych wydarzeń w historii Polski. Lokalizacja happeningu w ścisłym centrum Krakowa gwarantowała powodzenie przedsięwzięcia. Może za rok Warszawa się odważy i upamiętni to wydarzenie, które miało miejsce właśnie tam.

Po zakończeniu rekonstrukcji głos zabrał prof. Andrzej Nowak z Uniwersytetu Jagiellońskiego, który przybliżył historyczne realia tamtego wydarzenia: - Przyklęknęli przed królem, przyłożyli rękę do ziemi i pocałowali ją na znak hołdu państwu polskiemu, które wygrało zmagania i odzyskało ziemie zagarnięte wcześniej przez wojska rosyjskie – mówił profesor.
 Wydarzenie zostało zorganizowane przez stowarzyszenie „Studenci dla Rzeczypospolitej”, które działało we współpracy z  „Pospolitym Ruszeniem Szlachty Ziemi Krakowskiej”.